bir xatirə

səhralığı sevirəm
ancaq çox yox …bir saat maksimum. her tərəf sapsarı
o da yayın bir vaxtı olur
otlar saralır. otların başı piş pişə deyirik biz elə olur
azacıq meh vuranda ele dalğalanır ki, insanın fikirlərini düşüncələrini çox uzaqlara aparır…dünyanı, çətinlikləri başa düşürsən
ancaq sevinirsən, o yollardan keşmekeşli həyatdan keçib xoş günləri gördüyünə sevinirsən
özündən asılı olmayaraq üzündə bir təbəssüm  yaranır.
külek əsir , otlar dalğalanır. günəşin batması səni xeyalından ayırır.
Heyatın bir anını da bele yaşayırsan ….

gulabdullayeva tərəfindən

Umid

gecələri daha çox darıxıram, musiqi dinləyirəm, şəkillərə baxıram, elə heeey özümlə  danışıram

amma nə qədər danışsam da səssizlik bürüyür gecəni. bu səssizlikde özümü tapmaq çətin olur. düşünürəm….xatırlayıram…qaranlıq gecə və səssizlik davam edir…amma birdən ayın işığını hiss edirəm . hiss etdiyim bu işıq əslində ÜMİD adlı işıqdı…xeyallarımda, düşüncələrimdə haralara səyahət etsəm də yenə son unvanım ümid olur ve mən onu tapa bilirəm…Ümid insanı yaşadır.

Ümiddən məhrum olmayaq heç vaxt .

gulabdullayeva tərəfindən

….:::::::::SƏNSİZ::::::::::….(c)

 Həyatımın mənasız bir şəkil alması mənə çox təsir edirdi. Çünki heç bir dəyişiklik yox idi. Hər gün eyni şeylər: ev-dərs-net-ev. İlk və son ünvan ev olaraq qalırdı. Arada isə bu dövr üçün mənasız şeylər idi. Bezmişdim…… İş tapmaq çətinliyi artırdı həm də insanlara inam yox idi. Hamı bir-birinin ayağının altını qazırdı üzə gülsələr də. Yeni tanışlıqlar da gözəl idi. Oxumağa davam et

gulabdullayeva tərəfindən

Axı niyə…?

Axı  niyə…? axi niyə… ətrafımda çox insanın olmasına baxmayaraq, demək olar hər gün hər hansı bir toplum içərisində  olmağıma, əyləncəyə də zaman ayırmağıma baxmayaraq Oxumağa davam et

gulabdullayeva tərəfindən